مطالب جالب در مورد ماه
شکل گيري ماه
بر اساس يکي از فرضيه هاي مطرح، شکل گيري ماه به زمان برخورد يک سنگ فضايي در ابعاد مريخ با زمين، کمي پس از آغاز شکل گيري منظومه شمسي در 4.5 ميليارد سال قبل باز مي گردد.
گرفتار در مدار
زمين و ماه هر دو در حال چرخش و حرکت مداري هستند، اما چهره ماه همواره از منظر زمين ثابت است.
سال ها قبل اثرات گرانشي زمين باعث کاهش چرخش ماه حول محور خود شد؛ زمانيکه سرعت چرخش ماه به اندازه کافي با دوره مداري – مدت زمان گردش ماه بدور زمين – منطبق شد، اثر گرانشي تثبيت شد.
زماني که ماه در اطراف زمين در حال چرخش است، بخشي از اين زمان بين زمين و خورشيد سپري مي شود و نيمه روشن از زمين دور است که اصطلاحا ماه نو ناميده مي شود.
به علت تابش نور خورشيد به ماه، قمر زمين قابل رويت مي شود؛ اگر نور کامل خورشيد به قسمتي از ماه که بسمت زمين است تابيده شود، ماه بصورت قرص کامل ديده مي شود.
اگر نور خورشيد فقط به بخشي از ماه که رو به زمين است تابيده شود، بر حسب ميزان تابش نور، ماه بصورت هلال باريک، نيم قرص يا وضعيت کاملا گرد ديده مي شود.
آپولو، درختان ماه
بيش از 400 درخت بر روي زمين از ماه آمده اند؛ در سال 1971 ميلادي «استورات روزا» فضانورد مأموريت آپولو 14 ناسا دانه هايي را با خود به ماه برد.
دانه هاي جوانه زده سپس به زمين بازگردانده شده و در مناطق مختلف آمريکا و جهان کاشته شدند که به درختان ماه (Moon Trees) شهرت پيدا کردند.
قمرهاي خواهر زمين
ماه تنها قمر طبيعي زمين محسوب مي شود؛ در سال 1999 ميلادي محققان دريافتند که سيارکي با قطر پنج کيلومتر در چگالي گرانش زمين گرفتار شده و در نتيجه به قمر زمين تبديل شده است.
چرخش قمر Cruithne در مدار نعل اسبي شکل به دور زمين 770 سال بطول مي انجامد و به گفته دانشمندان، دست کم بمدت پنج هزار سال در اطراف زمين به حالت تعليق باقي مي ماند.
کيسه مشت زني سنگ هاي فضايي
گودال هاي متعدد بر سطح ماه در نتيجه برخورد صدها سنگ فضايي بين 4.1 ميليارد تا 3.8 ميليارد سال قبل ايجاد شده است.
ماه از لحاظ زمين شناسي چندان فعال نيست، به همين دليل وقوع زمين لرزه يا آتشفشان باعث از بين رفتن اين دهانههاي برخوردي نشده است؛ نبود جو و شکل نگرفتن باد و باران از ديگر دلايل فرسايش بسيار کم در سطح ماه است.
ماه تخممرغي شکل
ماه يک جرم کاملا کروي و مدور نيست، بلکه ظاهري تخم مرغي شکل دارد؛ مرکز جرم ماه در مرکز هندسي قمر قرار نداشته و حدود دو کيلومتر خارج از مرکز است.
ماه لرزه
فضانوردان مأموريت آپولو از لرزه سنج بر سطح ماه استفاده کرده و دريافتند که اين گوي درخشان يک مکان کاملا مرده محسوب نمي شود؛ در ماه لرزههاي خفيف زير سطحي روي ميدهند که احتمالا ناشي از کشش گرانشي زمين هستند.
ايجاد شکافهاي کوچک بر سطح ماه به همراه خروج گاز، نشانهاي از وقوع ماه لرزهها هستند.
دانشمندان معتقدند که ماه احتمالا داراي يک هسته گرم يا مذاب است؛ اما داده هاي فضاپيماي اکتشافي ناسا در سال 1999 ميلادي نشان مي دهد، ماه داراي هسته نسبتا کوچکي – بين دو تا چهار درصد جرم – است.
سياره اي به نام ماه؟
قمر زمين بزرگتر از پلوتو بوده و قطر آن حدود يک چهارم قطر زمين است؛ برخي دانشمندان معتقدند که ماه شباهت زيادي به يک سياره دارد و سيستم زمين- ماه را بعنوان سياره دوتايي مي نامند.
اثر جزر و مد ماه
پديده کشند يا جزر و مد در اثر نيروي گرانش ماه ايجاد ميشود و خورشيد اثر کمتري در اين زمينه دارد؛ نيروي گرانشي ماه و خورشيد باعث بالا و پايين رفتن منظم آب اقيانوسها و درياها ميشود که نتيجه آن امواج جزر و مدي است.
آبهاي آن سوي کره زمين که از ماه دور هستند، کمتر تحت تأثير گرانش ماه قرار گرفته و هنگام جزر پايين ميروند؛ در طرف مقابل که تحت تأثير گرانش شديد ماه قرار دارد، آب ها در هنگام مد بالا مي آيند.
خداحافظي با ماه
ماه در حال دور شدن از زمين است؛ هر سال ماه بخشي از انرژي چرخشي زمين را سرقت کرده و از آن براي رساندن خود به مدار بالاتر (حدود 3.8 سانتيمتر بالاتر) استفاده ميکند؛ در اين شرايط ماه حدود 22 هزار کيلومتر از زمين دورتر خواهد شد.
منبع: http://www.kanoon.ir
+ نوشته شده در ۱۳۹۲/۰۶/۱۲ ساعت ۱۲:۳۸ ق.ظ توسط رعنا صدری
|
هدف این وبلاگ ارائه مطالب فیزیکی برای استفاده دانش آموزان عزیز و دبیران گرامی و بسط فرهنگ وبلاگ نویسی میباشد. منتظر راهنمایی ها و نظرات شما هستم .